Special #มูนเหงาเจ้าจันทร์ || Moon Love



Lonely As Spece



Moon Love



"Touch me please"




ในช่วงเวลาปิดเทอม จันทร์เจ้านั้นคุยกับเมธาพันธ์แทบทุกวัน และในทุกวันเมธาพันธ์จะส่งรูปที่ไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสมาให้เขาดูเสมอ


จันทร์เจ้าเคยคิดว่า พี่มูนแค่ไปออกกำลังกายเล่น ๆ

แต่มันไม่ใช่แบบนั้น!!


“จันทร์เจ้าขา”

“...”

“หนูว่าหุ่นพี่ดีหรือยังอ่ะ”

“เอ่อ”



เพราะในคืนนี้ที่เขาทั้งสองคนวิดีโอคอลคุยกันนั้น อยู่ ๆ พี่มูนก็นึกคึกถอดเสื้อคุยกับเขาซะงั้น

จันทร์เจ้าอยากจะบ้าตาย


ไม่อยากส่องกระจกดูด้วยซ้ำ ว่าหน้าตัวเองนั้นจะแดงมากน้อยเพียงใด เขารู้แต่เพียงว่า ต้องแดงมากแน่ ๆ


“ทำไมหนูเงียบละคะ”

“...”

“หนูเขินหรอ”

“บ้า ใครเขาจะเขินพี่ เจ้าปกติครับ”



เสียงหัวเราะดังมาจากโทรศัพทืมือถือที่อีกคนยังคง ถอดเสื้อโชว์เขาอยู่อย่างนั้น


ไปใส่เสื้อสักทีเถอะ!!


“เนี่ย จันทร์เจ้าขา ถ้าเปิดเทอมไป พี่จะให้หนูลูบหน้าท้องพี่เลยอ่ะ”

“เจ้าไม่ลูบครับ”

“โถ่ว หนู”


เสียงตัดพ้อออดอ้อนดังขึ้น  ก่อนที่จันทร์เจ้าขาของพี่มูนจะไล่คนขี้อวดไปใส่เสื้อให้เรียบร้อย

ถ้ายังไม่ใส่ เขานี่แหละหัวใจจะวายซะก่อน






ไอ้ที่บอกว่าจะให้ลูบหน้าท้องวันเปิดเทอมนั้น จันทร์เจ้าเคยคิดว่าอีกฝ่ายแค่พูดเล่น

แต่มันไม่ใช่เลย คุณเมธาพันธ์ เขาไม่ได้พูดเล่นแม้แต่คำเดียว


“เนี่ย หนูจับดูสิ”

“ไม่จับครับ”

“นะ นะ จันทร์เจ้านะ”


จันทร์เจ้ามองคนขี้อวดแวบหนึ่ง ก่อนที่จะเบือนหน้าหนีอีกฝ่าย แล้วหันมาให้ความสนใจกับภาพยนตร์ที่ดูค้างไว้ก่อนหน้านี้


“หนูครับบบ สนใจพี่หน่อยสิ”

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังมาจากคนตัวเล็ก ที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดอีกคนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้


ฟอดดดดดด


“พี่มูน!!”

“ก็หนูไม่สนใจพี่อ่ะ”

“ถ้าเจ้าลูบ แล้วพี่จะไม่กวนเจ้าแล้วใช่ไหมครับ”

“ครับผม”


จันทร์เจ้าที่ต้องการจะตัดปัญหา จึงวางโทรศัพท์มือถือในมือลง ก่อนที่จะหันหน้ามาหาคนที่นั่งซ้อนหลังเขาเมื่อครู่นี้

รอยยิ้มหวานที่อีกคนส่งมาให้ ทำเอาจันทร์เจ้าใจสั่นไหวอย่างรุนแรง

พี่มูนน่ะ ร้ายกาจที่สุดเลย


มือของคนต้องการให้คนรักลูบไล้ตนเอง เอื้อมมาจับมือสวยของแฟนเด็กเอาไว้ พร้อมกับพามือนั้นมาวางแปะไว้บนหน้าท้องของตัวเอง

เขาอุตส่าห์ใช้เวลาตลอดปิดเทอม เพื่อฟิตหุ่นเลยนะ


“หนู”

“เอ่อ พี่มูนครับ”


ห้องที่เงียบสนิท ทำให้ได้ยินเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นแรงขึ้นจากเดิม สายตาที่เปลี่ยนไปของเมธาพันธ์ ทำเอาคนที่จ้องมองสายตาคู่นั้น ถึงกับหน้าร้อนไปหมดทั้งใบหน้า และลามมาถึงใบหู


สายตาหวานฉ่ำของจันทร์เจ้าที่มองสบสายตากับอีกฝ่าย ริมฝีปากแดงสวยที่เผลอเม้มปากนั้นไว้ ตามความเคยชิน จากอาการประหม่า ทำให้เมธาพันธ์อดใจแทบไม่ไหว


ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนเข้ามาใกล้คนรักของเขา พร้อมทั้งจูบซับไปทั่วดวงหน้าสวย จันทร์เจ้าขาของพี่มูนน่ะตัวหอมที่สุดเลย


ริมฝีปากนุ่มหยุ่นที่ไล้เล็มไปตามใบหน้าของจันทร์เจ้าขา ทำให้อีกฝ่ายเผลอตัวจิกเล็บลงบนหน้าท้องลอนสวยที่เมธาพันธ์ภูมิใจนำเสนอก่อนหน้านี้


จากหน้าผาก จูบบางเบานั้นเคลื่อนตัวลงมาที่แก้มกลมทั้งสองข้าง ปลายจมูกที่ถูกงับเบา ๆ ส่งผลให้ใบหน้านั้นร้อนฉ่ามากกว่าเดิม


เป็นอารมณ์บางอย่างที่จันทร์เจ้าไม่เคยรู้สึก


มือเรียวสวยที่เผลอลูบไล้ไปตามหน้าท้องของคนรัก ยิ่งปลุกกระแสอารมณ์บางอย่างในตัวของเมธาพันธ์ให้ลุกโหมมากยิ่งขึ้น


ริมฝีปากร้ายกาจยังคงขโมยสูดดมกลิ่นกายหอมหวานจากอีกคนที่นั่งนิ่งไม่หนีไปไหน เมธาพันธ์จึงกอดกระชับคนตัวเล็กให้ใกล้เขามากยิ่งขึ้น


ซอกคอขาวเนียนของจันทร์เจ้า คือเป้าหมายต่อไปของคนขี้อวด ที่ตอนนี้แทบจะคุมสติของตัวเองไม่ได้แล้ว เหมือนว่าเขานั้นกำลังหลงมัวเมาในกลิ่นกายของคนตรงหน้านี้


รอยแดง และเสียงประท้วงร้องห้ามดังขึ้นแผ่วเบา หลังจากที่คนเป็นพี่ดูดเม้มฝากรอยแดงไว้บนลาดไหล่ขาวเนียน


จันทร์เจ้าที่ยกมือขึ้นห้ามคนรัก ด้วยการผลักแผ่นอกที่สวยงาม บ่งบอกถึงการดูแลหุ่นมาอย่างดี แรงผลักเบา ๆ นั้น ทำให้เมธาพันธ์เงยหน้าขึ้นมาจากกายนุ่มนิ่มของอีกคน


“พะ พี่มูน คือว่า”

“เอ่อ”


เมธาพันธ์ที่มองหน้าคนรัก จึงค่อย ๆ คลายอ้อมกอด พร้อมกับขยับตัวออกห่างคนรัก ใบหน้าแดงของอีกคนยิ่งเรียกอารมณ์บางอย่างในตัวของเขาได้เป็นอย่างดี


“พี่ขอโทษนะ”


หลังจากตั้งสติได้ คนเป็นพี่จึงเอ่ยขอโทษ ที่เขาเผลอล่วงเกินจันทร์เจ้าขาไปเมื่อครู่นี้ มันมากเกินกว่าที่เขาเคยทำ อย่างมากเขาก็ได้แค่กอด จูบ และหอมแก้มเท่านั้น


แต่เมื่อครู่นี้ มันอาจจะเกินเลยไปมากกว่านี้ ถ้าคนตัวเล็กไม่ร้องท้วงเขาซะก่อน


เมธาพันธ์ลุกขึ้นยืน พร้อมกับมองหน้าคนรักที่ตอนนี้ยังคงนั่งหายใจหอบสั่น


“พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”


ขายาวกำลังจะก้าวออกไปห้องน้ำ ตามที่เอ่ยบอกคนที่นั่งอยู่บนโซฟา เพียงแต่การกระทำนั้นต้องหยุดชะงัก

เมื่อจันทร์เจ้าขาของเขา เอื้อมมือมาจับแขนของเขาเอาไว้ พร้อมกับสายตาบางอย่างที่เมธาพันธ์ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เห็นจากคนตัวเล็ก


“คือ เจ้าไม่เคย”

“...”

“มันจะเจ็บมากหรือเปล่าครับ”

“...”

“พี่มูนอ่อนโยนกับเจ้าด้วยนะครับ”



ประโยคที่ออกมาจากปากคนเด็กกว่าเป็นคำที่พี่มูนของจันทร์เจ้านั้นไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ยิน เมธาพันธ์ก้มลงไปมองคนตัวเล็กที่ยังคงนั่งอยู่บนโซฟา


จันทร์เจ้าก้มหน้าไม่กล้าสบตาคนเป็นพี่ หลังจากเอ่ยประโยคที่ดูเป็นการชักชวนนั้นออกไป


คนเป็นพี่ที่เห็นว่าน้องเขินอายก็ได้แต่อมยิ้ม แก้มกลมของน้องนั้นแดงมากกว่าเดิม เมธาพันธ์จึงเอื้อมแขนไปยันผนักโซฟาตัวนั้นเอาไว้


แขนข้างซ้ายที่ยังคงว่าง จึงจับคางคนเป็นน้องขึ้นมา พร้อมกับก้มลงไปประกบปากเพื่อมอบจูบอ่อนโยนให้เด็กดีอย่างจันทร์เจ้า


“ถ้าหนูไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรครับ พี่รอได้”


เสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นหลังจากถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งบอกกับคนรักที่นั่งหลับตาพริ้มอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้


มือเรียวสวยของคนไม่เคยได้แต่จับขอบกางเกงของคนเป็นพี่ไว้ เมื่อลืมตา ภาพตรงหน้าของคนน้อง กลับพบกับหน้าท้องลอนสวยของคนพี่ ที่ไม่ว่าจะดูกี่ครั้ง เขาก็รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงอยู่ทุกครั้งไป


ไร้ซึ่งถ้อยคำใด ๆ ออกจากปากของจันทร์เจ้า มีเพียงภาษากายเท่านั้นที่คนตัวเล็กใช้เป็นคำตอบ


มีเพียงรอยจูบบางเบาที่ประทับลงบนหน้าท้องของเมธาพันธ์เท่านั้น ที่เป็นคำตอบว่าน้องพร้อมหรือไม่พร้อม


ริมฝีปากถูกมอบให้เจ้าของแก้มกลมขี้อ้อนอีกครั้ง เพียงแต่ในครั้งนี้ดูจะร้อนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา


ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ทำให้จันทร์เจ้าตัวสั่นเล็กน้อย เมื่อกายเปลือยเปล่านั้นไม่มีสิ่งใดปกปิดอีกต่อไป


เมธาพันธ์ก็เช่นกัน


รอยจูบที่ประทับไปทั่วเรือนกายนุ่มนิ่ม ทำให้จันทร์เจ้าต้องจิกเล็บลงบนโซฟาเพื่อระบายอารมณ์บางอย่างที่พวยพุ่งขึ้นมา


มือของเมธาพันธ์ที่ลูบไล้กายเล็กนุ่มนิ่ม เพื่อปลอบประโลมเด็กดีที่ยอมเสี่ยงกับเขาในครั้งนี้ เขาไม่รู้ว่าจะทำให้น้องเจ็บมากหรือเปล่า


แต่เมธาพันธ์จะอ่อนโยนกับจันทร์เจ้าให้ได้มากที่สุด


เสียงครางแผ่วเบาที่หลุดออกมาจากคนใต้ร่าง ยิ่งส่งผลให้คนเป็นพี่ที่อยู่ด้านบน มีความต้องการที่สูงขึ้น


คนขี้อวดที่ในตอนนี้ทำหน้าที่เป็นผู้ชักนำอีกคนไปสู่เส้นทางที่เขาทั้งสองคนเป็นคนวาดไว้ เลื่อนริมฝีปากลงมาดูดดึงยอดอกสีสวยของคนเป็นน้อง

ที่ตอนนี้ได้แต่นอนเม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางที่เล็ดลอดออกมา



  เสียงครางอื้ออึง และเสียงหอบกระเส่าดังประสานกัน เมื่ออารมณ์รักดูจะร้อนแรงมากขึ้นกว่าเดิม


มือเรียวสวยดันไหล่คนเป็นพี่ พร้อมกับจิกเล็บลงมาบนไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวซ่าน เมื่อ
เมธาพันธ์ป้อนจูบไปจนถึงบริเวณหน้าท้องนุ่มนิ่มของคนน้อง


จันทร์เจ้าหลุดเสียงครางออกมา เมื่อมือหนาของคนรักเอื้อมมากุมเจ้าสิ่งนั้นของเขาเอาไว้ พร้อมทั้งชักรูดไปตามจังหวะที่อีกคนเป็นผู้กำหนด


“หนู”

“...”

“พี่ขอนะ”


ไม่มีเสียงตอบรับจากคนใต้ร่างอีกเช่นเคย มีเพียงใบหน้าน่ารักนั่นที่พยักหน้าลงช้า ๆ เพื่อบอกคำตอบให้แก่คนถาม


นิ้วเรียวยาวที่สอดเข้าไปในช่องทางรัก ทำให้เจ้าของร่างนั้นสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย


สายตาอบอุ่นที่เมธาพันธ์มองมานั้น เป็นเหมือนคำสัญญาว่าอีกฝ่ายจะทะนุถนอมเขาเป็นอย่างนี้ในการกระทำที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้


“หนู อย่าเกร็งนะ”


น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยบอก หลังจากที่นิ้วนั้นเป็นจำนวนเป็นสองนิ้ว เพื่อเปิดทางให้ส่งที่ควรจะเข้าไป นั้นดำเนินการไปได้โดยสะดวก


รอยจูบอ่อนโยนถูกมอบให้คนตัวเล็ก เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจความเจ็บปวดด้านล่างที่กำลังจะเกิดขึ้น เจ้าของซิกแพ็คล้วงเอาเครื่องป้องกันออกมาจากกระเป๋ากางเกง


อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย แต่คนเราก็ต้องยืดอกพกถุงไว้เสมอนั่นแหละ


เมื่อสวมใส่เครื่องป้องกันเรียบร้อยแล้ว เมธาพันธ์จึงค่อย ๆ สอดใส่ตัวตนของเขาไปในช่องทางที่เคยสอดนิ้วเข้าไปก่อนหน้านี้


จันทร์เจ้าเกร็งทันทีเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง แม้ว่าจะเจ็บมากเพียงไร แต่ก็พยายามเข้มแข็งเพื่อให้คนรักของตนนั้นได้กระทำต่อไป


เมื่อเห็นคนตัวเล็กเม้มริมฝีปากทั้งที่น้ำตาคลอ เมธาพันธ์จึงจูบซับไปทั่วใบหน้านุ่มนิ่ม เพื่อต้องการคลายความเจ็บให้แก่คนรัก


เมื่อรู้สึกได้ถึงความผ่อนคลายที่มากขึ้น คนเป็นพี่จึงเริ่มเคลื่อนไหวร่างกายเพื่อปลดปล่อยความคับแน่นจากช่องทางที่บีบรัดตัวตนของเขาเอาไว้


จังหวะรักที่ทั้งสองร่วมกันสร้างขึ้นมา นำพาความเจ็บปวดออกไป และแทนที่ด้วยความรู้สึกบางอย่าง


เสียงครางที่สอดประสานกันดังกระหึ่มไปทั่วห้องเล็ก เม็ดเหงื่อที่อาบท่วมกายดูขัดแย้งกับความหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศ


คนตัวเล็กที่ถูกพลิกให้อยู่ในท่าที่นั่งคร่อมตักคนรักเอาไว้ ยิ่งรู้สึกว่าตัวตนของคนเป็นพี่นั้นเข้ามาลึกกว่าครั้งแรก


มือหนาของเมธาพันธ์จับสะโพกของจันทร์เจ้าไว้แน่น พร้อมทั้งนำพาให้คนตัวเล็กขยับไปตามจังหวะที่เขาพาเคลื่อนไหว เพื่อเติมเต็มในบางสิ่งที่ทั้งคู่ต่างต้องการ


มือเรียวสวยของจันทร์เจ้าวางไว้บนหน้าท้องของคนรัก เพื่อเป็นหลักยึดในการเคลื่อนไหวไปตามจังหวะ ใบหน้านุ่มนิ่มซุกซบลงบนไหล่กว้างอย่างคนอ่อนแรง


ก็บอกแล้วว่าพี่มูนน่ะ ร้ายกาจที่สุดเลย






หลังจากปลดปล่อยออกมาทั้งสองคนแล้ว คนตัวเล็กที่นั่งคร่อมตักคนเป็นพี่เมื่อครู่ จึงถูกอุ้มมายังห้องนอน


เมธาพันธ์วางร่างคนรักไว้บนเตียงนอน พร้อมทั้งเดินไปหยิบผ้าชุบน้ำมาทำความสะอาดร่างกายให้แฟนของเขา


หลังจากสวมใส่ชุดนอนให้อีกคนแล้ว จึงหยิบผ้าห่มมาคลุมกายน้องเอาไว้ พร้อมทั้งก้มลงจุ๊บหน้าผากเด็กดีของเขาเบาๆ  และแยกออกมาอาบน้ำชำระล้างร่างกายบ้าง


เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ จึงเห็นว่าจันทร์เจ้านั้นมองมาที่เขาตาแป๋ว


“หนูนอนนะครับ”


คนตัวสูงสอดกายเข้ามาภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน และเอื้อมมือไปคว้าคนรักมากอดไว้แนบอก ทั้งยังลูบกลุ่มผมนุ่มลื่นมือนั้นเบา ๆ เป็นการกล่อมเด็กดีให้หลับ


“ถ้าพี่ทำหนูเจ็บ พี่ขอโทษนะครับ”

“...”

“พี่รักจันทร์เจ้าขานะครับ”

“ครับ”

“...”

“เจ้าก็รักพี่มูนนะครับ”




#มูนเหงาเจ้าจันทร์




ความคิดเห็น

บทความที่ได้รับความนิยม